tag:blogger.com,1999:blog-23395778979482693902011-04-21T18:39:54.379-07:00Osmaniyehttp://www.blogger.com/profile/10632505680638354651noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-2339577897948269390.post-58705599353451201372007-06-11T01:12:00.000-07:002007-06-11T01:16:36.793-07:00<div align="right"><strong>detay (.)</strong></div><div align="right"><br />ve hep karşıda<br />el edilen kalbim sulaklığı<br />sesini doğuran<br />ve bir kez daha inanan<br />erik ağaçlarının<br />davranmasına<br /><br />nasılsa kız öğütlü<br />bulutlar yeni şapkalarda<br />keskinliğini savuran<br />her sabrın<br />başlayış anında<br /><br />sesimi duyuyor musun<br />kalbim burası ve çok açık<br />bahçelerde<br /><br /><strong>mustafa alper taş<br /></strong><br /><br /><strong>kırk gazel</strong><br /><br />özlemler taşınmaz olmalı<br />ki bir daha da unutmamalı insan<br />sırtına vurulan koca hararı<br /><br />sabretmede gönül ustadır ammâ<br />yârda da biraz nâz sitem olmalı<br />yıllardır nasıl sürüyorsa bu rüya</div><div align="right"><br />ne tuhaftır sizin aşklarınız öyle<br />üzerine sonsuz yeminler edilen<br />umutlarınız bile başınızdan aşkın</div><div align="right"><br />gelirse ecel gibi gelmeli mektup<br />vaktin olmamalı zarfı yırtmağa<br />cânânın cânına kasdı olmalı<br /><br /><strong>halil ünal<br /></strong><br /><br /><strong>eski sakin ile bıyıklarını yitiren adam<br /><br /></strong>yetmez mi dostum katran gölgesinde oturduğumuz<br />-ne kadar akıllı olan deli<br />ne kadar deli olan akıllı varsa<br />bizdendir-<br /><br />kalktılar yerlerinden<br />çöl vurgunu bedenlerinin<br />aksayan taraflarını hurma dalından<br />eğri bir asa ile dengeleyerek<br />teması kesmeyerek güneşle<br />düşünüyor ve yürüyor<br />kızgın kumlar üstünde<br />güneş serinletirken bedenlerini<br />yürek yangını yağdırıyordu<br /><br />sonra duydular<br />tenlerinden usulca yayılan acının<br />cayırdayan ter kokusunu<br /><br />başını havaya kaldırarak<br />haykırdı bıyıklarını yitiren adam<br />- güneş haddini bilmeli<br />beynimizi eriten azgın ateş<br />yetmeyecek ruhumuzu tüketmeye<br />çün neye yarar cehennemin ölümsüzlüğü<br /><br />fokurdayan denizi yırtılan toprağı<br />diz çökerek parıldayan kumsala<br />kapağı açılan bir tabut gibi<br />dudaklarını aralayıp, sonra<br />-insan da haddini bilmeli<br />değil mi ki insanı ve güneşi<br />aynı el<br />insana ruhu yükleyen<br />güneşe sundu ateşi-<br /><br /><strong>hikmet durmaz</strong> <br /><br /><br /><strong>misafir<br /></strong><br />I<br />ay parçalandığında, güneş karardığında…<br /><br />yanan gök cismi gibi şehrinize dalmışım<br />bu telaşe içinde ayak yalın baş açık<br /><br />efsunlu gözlerimde oynaşan ışıklarla<br />aydınlatmam gerekti kararan dünyanızı<br />şehrin yol boylarında bakışıma saplanan<br />dikeni dişlerimle parçalamam gerekti<br />öfkeyle soluyordu kanayan dudaklarım<br /><br />içimde uğultuyla dolaşıyor nefretim<br />nöbetlerim başladı mısralar fısıldadım<br />yüreğimde sancıyla devinen inkılâba<br />yer yatağı sererken kör kurşunluk düşlerim<br />dayandım bir yamaca şehri seyre başladım<br /><br />sözlerimi örtmeye kalkışmada karanlık<br />tedirgin bakışımı ne kadar çok kaçırsam<br />endişemi anlatmam o kadar güç olacak<br />- şiirime sıçrayan muamma lekeleri<br />yağmurla yıkayarak düşlerimi kurtarsam -<br /><br />II<br />düşünce defterimden çalınınca sırlarım<br />dirimi ölümümle törpüledim sinsice<br />kuşkular boğmayınca içimdeki boşluğu<br />içimdeki kuşkuyu boşluklara boğdurdum <br />fırtınalar kopmadı gizemli aşk ülkemde<br /><br />engin bir bilgeliği denizde gördüğümden<br />kaçırdım düşlerimi her gece bir sahile<br />her gece bir sahilde hayallerimi yaktım<br />solgun yüzlü denizde bu fırtına olmasa<br />suskun maviliklerde ölümü duyacaktım.<br /><br /><strong>ahmet doğru<br /></strong><br /><br /><strong>yakarış<br /></strong><br />sana keskin kamalar saplamaktan<br />kendimi anlamaya hiç vaktim olmadı<br />yakub’un da olmadı<br />çünkü hayat<br />maharetli bir elle tutmuştu yakasından<br />ağlamak söyle dursun<br />geri getirmeyecekti üşümek bile<br />çölün rahmindeki yusuf’u<br />yusuf bir kâkül bıraksa da yakub’a<br />artık yakub bir düşe saklanmakta<br /><br />(korkulunca arkasına saklanılan ne varsa<br />meğer ki O korkunun ta kendisidir)<br /><br />şehirler ki onca yıl gökten azap bekledi<br />biz de beklemekteyiz nuh’u bir ölüm gibi<br /><br />şimdi<br />insan yalnız/bir şehre bağlıyor kısrağını<br />yalnız/bir kadından gebe kalıyor dünya<br /><br />oysa karanlığa şehir diye giren biz<br />gözlerimiz alışınca hayretler içinde kaldık<br />içimizde var olan son şey de uçup gitti<br /><br />ağlamak için sebepler arıyorum<br />ya güle yaslanıyorum ya boş bir silaha<br />kuyudan su almak için davranan kadınlardan<br />öğreniyorum neyi yitirdiğimi<br />biliyorum ki artık yeşermeyecek yağmurlar<br />biliyorum ki çölmüş ağartan beni<br /><br />çıkıp yağmur çağırmalıyım<br />antik zamanlardan<br /><br />-hiç bilmeyiz yağmur neyi biler?<br />acıkınca toprak ne yer?-<br /><br /><strong>ercan sağlam<br /></strong><br /><br /><strong>yazın divanından seçmeler<br /><br /><em>hafif solgun bir duruş<br /></em></strong><br />siz yazı<br /> buralı bir mevsim sanmayınız<br />yazı, konuşmayan kadınlarla öpüşmekte hünerli<br />düşmeyen yapraklara resminizi<br />yaz, yorgun gidişiyle çizemez sanmayınız<br /><br />yazı siz<br /> dünyanıza inanan bir mevsim sanmayınız<br />çağrıldıkça yaşayan ve bu sersemlikle inanan.<br />en güzel yalanı bulur bir yerden.<br />yazı<br />sakın hafif bir kötülük sanmayınız<br /><br />siz, ey şapkası gözlerinde sevgilim<br /><br /> <strong>orhan oğuz<br /><br /><br />üzünç gramafonları</strong><br /><br />bazen ne işe yaradığımı soruyorum<br />bedenimi uzağa koyup aynalara çağırarak<br />seni anlıyorsam bu sancıya akrabalığımız<br />gözlerindeki berraklığa yanaşan sandallarla<br /><br />durup bakıyorum terleyen gökyüzüne<br />aristokratik<br />ve incelmiş bileklerine beyazlığın<br />ya kitap ölüleri arasında yürüyorum sessizce<br /><br />sabır<br />sırtı kan oyluk kerten<br />sabır<br />telaşla huzur döşeyen yüreği kaldırımlara<br /><br />güneşi yarıladı karıncaları<br />çalışkan istekli ve umutsuzluğu tanımamış<br />pazuları hiç soğumadan işlemelidir yanlarında<br />seni derin aşklara çağıranların<br /><br /><strong>çağatay telli<br /><br /><br />yüreğim ki<br /></strong><br />suskun yanı hazandır hayatın<br />yanı hüznün aşiyanı<br /><br />ansızın bahar<br />asilzade renkler yağdırır üstümüze<br />kızıllık bezirganı akşam<br />yüreğimiz tutuşan güneş<br /><br />coşkun panayırlar<br />solgun şehirler<br />telli duvaklı günlerin<br />yüreğimiz ki<br />sığlıklara inat<br />derin mi derin<br /><br /><strong>yaşar beçene<br /><br />hicran ateşi<br /></strong><br />geceler kendine döner daima<br />şimdi zeval vaktindedir gündüzüm<br />yağmurlar da girmez rüyalarıma<br />zaman yorgun, çöle benziyor yüzüm</div><div align="right"><br />bahçemde hazana uğramış güller<br />ah geçti mevsimler günlerim azap<br />bir sağa bir sola savrulur küller<br />hicran ateşleri kalbe ızdırap</div><div align="right"><br />akşamın gözleri okur kalbimi<br />çırpınıp duruyor içimde rüzgâr<br />bu rüzgâr, bu feryat sarsa da beni<br />yollarım elbette bahara uğrar<br /><br /><strong>muhammet hacıkerimli</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2339577897948269390-5870559935345120137?l=suedebiyatdergisi.blogspot.com' alt='' /></div>Osmaniyehttp://www.blogger.com/profile/10632505680638354651noreply@blogger.com1